در تولید برنامه های مختلف تلویزیونی، می شود عوامل را دو دسته کرد: عوامل مربوط به محتوا و عوامل مربوط به فرم. برنامه ها اگر پژوهش قوی داشته باشند و اگر حتی ایده هم داشته باشند و همه چیزشان جور باشد، باز یک چیز این وسط کم است: نویسنده. نویسنده کسی است که محتوای برنامه را تحویل می گیرد و می فهمد و با روی کاغذ آوردن، آن را برای فرمی که تیم کارگردانی درنظر گرفته اند، متناسب می کند. الان دیگر همه اهمیت فیلمنامه نویس را در تولید فیلم های سینمایی می دانند.

نقش نویسنده مانند نقش معمار ساختمان است.

اهمیت کار نویسنده با اینکه خیلی زیاد است ولی کمتر دیده می شود. و البته اغلب کسی که بتواند این کار را انجام دهد کم پیدا می شود. محتواهای برنامه ها خیلی وقت ها، ابرگونه و کلی است؛ یعنی اجمالاً می دانند می خواهند برای جمعیت برنامه بسازند! در مرحلۀ بعدی تیم، یک گروه یا یک کتابی را پیدا می کند که می شود محتوای برنامه را از آنجا تأمین کرد. ولی این محتوا برای ارائه های علمی مناسب است نه یک برنامه تلویزیونی. اینجا نویسنده وارد عمل می شود و این محتواها را تبدیل به سناریو و متن گفتار می کند؛ خیلی هم عالی… .

نویسندگی برای رسانه با نویسندگی در روزنامه و کتاب فرق دارد. اما کسی که نویسندگی برای کتاب را تجربه کرده باشد، به احتمال زیاد نویسندگی برای تصویر را هم می تواند انجام دهد.